رسیده ام به بن بست زندگی...
یعنی دقیقا به جایی که نه حق رسیدن دارم!
نه توان فراموش کردن !

پ.ن : این جمله کوتاه طولانی ترین رمان تلخ زندگی خیلی هاست...

خیلی های به ظاهر شاد به ظاهر آرام ...

پ.ن: گاهی همه فکر می کنند روبراهی اما دقیقا نمی دونن رو به کدوم راهی!

يه جا جمله اي را ديدم كه الان كاملا مي فهممش؛

فاصله

هميشه فاصله رو رعايت كن حتي با اوني كه خيلي دوسش داري!

آدمها جوري شده اند كه اگه خيلي نزديكشون بشي مي سوزي و اگه خيلي دور بشي يخ مي زنن

پ. ن : دوست داشتن زيادي عين شيريني دل آدما را مي زنه.

پ .ن : به وقتايي بايد رد بشي بري فقط رد بشي كافيه

پ. ن : اگه با دلت كنار نيومدي انتظار نداشته باش كسي بفهدت

همين ديگه تموم شد حرفم!

کاش یک نفر پیدا می شد که

حرفام

اشکامو

ذهنمو

قلبمو

و همه دلتنگیامو ترجمه کنه...

یعنی انقد پیچیده ام من؟؟؟

لیلا.م

عصرهاي خنك...

غروب هاي وحشي... رقص موها زير شال ...

رفتن يهويي دستها توي جيب مانتو ... زل زدن به غروب نارنجي رنگ ...

و صداي خش خش برگها... همه اينها نويد آمدن توست پاييز دل انگيز و عزيز

...

پاييز كم كم داره از راه ميرسه

ليلا مدني